เพลงนี้เป็นเพลงที่ผมชอบในเนื้อหาของตัวเนื้อร้องมากครับ มันทำให้นึกถึงช่วงวัยเด็กจนเริ่มเติบโตและมีความคิดเป็นของตัวเอง ทุกคนต้องเคยผ่านเหตุการณ์ของความเป็นวัยรุ่น การที่มองความรักของคนรอบตัวมากกว่ามองความรักของคนในครอบครัว เพื่อน คนรัก แทบจะเป็นหนึ่งในอันดับต้นๆที่เราจะมองเห็นเวลาเราทุกข์ แต่กลับกันเราไม่เคยมองว่าพ่อแม่หรือบุคคลที่หล่อหล่อมให้เราเป็นคนดีขึ้นมาว่ามีความสำคัญเลย อาจจะไม่แปลกสำหรับคนวัยกำลังโต แต่ด้วยความคิดที่ว่าไม่แปลกนี้ทำให้เราชินกับการแสดงความรักกับพ่อแม่ ที่แต่ก่อนเราแสดงออกมาอย่างเต็มที่แต่พอถึงช่วงวัยนี้้เรากลับแสดงน้อยลงหรืออาจจะไม่เคยคิดที่จะแสดงมันออกมาเลยซักนิด อยากฝากให้เพื่อนๆวัยเดียวกัน หันกลับมามองครอบครัวด้วยนะครับ ที่เราเติบโตมาได้ถึงทุกวันนี้ก็เพราะท่าน พ่อ แม่ ครอบครัว คนที่คอยเป็นห่วงและเลี้ยงเรามาด้วยหัวใจ ด้วยร่างกายและความรักที่พวกเขามีต่อเรา อย่าลืมมองคนที่คอยห่วงเราด้วยนะครับ :D
สำหรับเพลงนี้เบ้จังเขียนออกมาจากความรู้สึกในวัยเด็กจนเติบโตมาถึงวัยทำงานที่คอยแต่ยุ่งและไม่เคยหันกลับมามองคนในครอบครัว จนเพลงนี้กลายเป็นกาวประสานความเข้าใจของคนทุกคนที่อาจจะมองว่าครอบครัวเป็นสิ่งสำคัญรองมากจากคนรักหรือการทำงาน อยากให้ทุกคนลองอ่านและลองไปหาบทเพลงนี้ฟังกันนะครับ (ส่วนตัวผมชอบตั้งแต่ได้ฟังครั้งแรกเลย ทั้งที่ไม่รู้อ่ะนะว่าเนื้อหามันพูดถึงอะไร ฮ่าๆๆ ยิ่งได้ดูตอนสเปเชียลไลฟ์วันเกิดเบ้จัง ซึ้งมากๆ น้ำตาไหลเลยครับ)
เพลง: １／４ 世紀 (ศตวรรษที่ 1/4)
ศิลปิน: WEAVER
อัลบั้ม: 3rd Single 夢じゃないこの世界
เขียนคำร้องโดย: 河邉徹 (คาวาเบะ โทรุ)
ประพันธ์ทำนองโดย: 奥野翔太 (โอคุโนะ โชตะ)
เรียบเรียง: WEAVER
久しぶりに話した電話
Hisashiburi ni tanashita denwa
ได้คุยผ่านโทรศัพท์หลังจากที่ไม่ได้คุยมานาน
Nazeka "itogashii" to itte
เพราะด้วยเหตุผล "ไม่ว่าง" ที่อ้างอยู่ตลอด
Tsuzukitte shimatta
ได้เพียงหยุดไว้แค่นั้น
素直に何も言えないのは
Unamo Ni nanimo ienai no wa
ไม่เคยจะเชื่อฟังคำพูดที่เอ่ยออกมา
Machi wo de ta jibun wo
พาตัวเองออกไปจากที่ตรงนั้น
ookiku misetai dakedatta no kana
แค่เพียงเพราะต้องการแสดงให้เห็นว่าโตแล้ว
Ima mo mada
และแม้กระทั่งตอนนี้
Korukuboodo ni harareta
ก็ยังคงอยู่กับกระดานก๊อกบอร์ด
たった一つの 家族写真に
Tatta hitotsu no kazoku seshin ni
ที่มีภาพครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวติดอยู่
そっと「ありがとう」って呟いた
sotto "arigatou" tte tsubuyaita
พึมพำกับสิ่งนั้นว่า "ขอบคุณ" อยู่คนเดียวเบา ๆ
Yasahii hitomi ga
สายตาที่แสนอบอุ่นนั้้น
kibishii kotoba ga
คำพูดที่คอยสั่งสอน
Atatakai te ga
อุ้งมือที่แสนอบอุ่นนั้น
僕をつくってくれたね
Boku wo tsukutte kureta ne
มันได้ทำให้ผมเป็นผม
昔僕は
Mukashi boku wa
ผม เมื่อนานมาแล้ว
Nanimo dekizu ni
ไม่ว่าจะทำอะไร
Naite bakari dattakai?
ก็คงจะต้องร้องไห้?
Mou shinpai shinakute mo ii yo
แต่คงไม่ต้องกังวลอีกต่อไปแล้วล่ะ
子どもじゃないから
kodomo jyanai kara
เพราะผมไม่ใช่เด็กอีกต่อไปแล้ว
TRANSLATE :: GAMEkitt46
